wtorek, 24 lipca 2012

Ruch to zdrowie - Część 3



Aktywność fizyczna a miejsce pracy

Zagadnieniem właściwej korelacji stanowiska pracy z jej specyfiką w aspekcie zdrowia zajmuje się ergonomika. Główne zagrożenia zdrowotne w pracy to: przedwczesne wystąpienie zmian zwyrodnieniowych stawów i spadek wydajności układów krążenia i oddechowego, spowodowane bezruchem i/lub
wykonywaniem powtarzalnych ruchów w statycznych pozycjach.

Przykład 1: kilkugodzinna praca przy komputerze. Główne dolegliwości to bóle kręgosłupa w odcinku szyjno-piersiowym i lędźwiowo-krzyżowym, zaburzenia krążenia w nogach.

Porada: właściwe, zgodne z zasadami ergonomii ustawienie stanowiska pracy, przerwy w pracy wykorzystane na wykonanie krótkiego zestawu ćwiczeń, zmiana pozycji stanowiska komputerowego (zasada symetrycznej pracy – jeżeli na początku większość czynności robimy „w prawo”, o ile jest to możliwe, powinniśmy po jakimś czasie zmienić kierunek naszych ruchów).

Jeżeli stosowanie tej profilaktyki nie przynosi spodziewanego efektu, a dolegliwości utrzymują się – należy skorzystać z porady lekarza.

Przykład 2: praca w pozycji stojącej lub siedzącej i wykonywanie powtarzalnej czynności np. skręcanie podzespołów. Dla układu ruchu przebywanie dłuższy czas w statycznej pozycji jest bardzo szkodliwe. Jako pierwsze przeciążeniu ulegają elementy mięśniowe, w dalszej kolejności – więzadłowo-torebkowe i chrzęstne. Mięśnie, nawet te dobrze wytrenowane, nie utrzymają długo takiej
niekomfortowej pozycji, po prostu się męczą. Po nich więzadła i torebki stawowe, główne stabilizatory aparatu ruchu, rozciągną się i może to doprowadzić do tzw. niestabilności.

Niestabilność więzadłowa charakteryzuje się bólem w warunkach spoczynkowych, często budzi nas w nocy i powoduje, że cały czas szukamy wygodnej pozycji. Organizm jest „niespokojny”.

Porada: właściwe ustawienie stanowiska pracy i przede wszystkim utrzymywanie wygodnej pozycji przez większą część dnia. Nie można doprowadzić do rozciągania wspomnianych tkanek. Jest szansa, że przy takim postępowaniu unikniemy bólu.

Można stosować stabilizatory ortopedyczne chroniące np. nadgarstek, odcinek lędźwiowy, szyjny. Takie zalecenia należy też skonsultować z lekarzem.

Oczywiście w jednym i drugim przypadku należy stosować właściwe ćwiczenia o charakterze wzmacniającym, stabilizującym, zwiększającym ruchomość. Każdy przypadek należy potraktować indywidualnie. Podstawowa zasada to systematyczność.

Aktywność Fizyczna młodzieży

Dlaczego tak liczna grupa młodzieży podchodzi z rezerwą do zajęć szkolnych z wychowania fizycznego? Może przyczyna tkwi w sposobie prowadzenia ćwiczeń, braku ciekawej oferty, w warunkach prowadzenia zajęć czy niewłaściwym podejściu do zagadnienia ruchu jako profilaktyki?

Zapewne wszystkie przyczyny są prawdziwe, a każdy młody człowiek przedstawi jeszcze kilka innych. Statystyki są alarmujące. Większość młodzieży ma problemy z kręgosłupem (np. skoliozy), znaczny procent – dolegliwości alergiczne. I w jednym, i drugim przypadku ruch i jego właściwe formy są doskonałym elementem terapii. Ważny jest moment diagnozy i już od następnego dnia należy pod okiem doświadczonego terapeuty ćwiczyć i stosować profilaktykę.

Przygotowanie do sportów sezonowych

Typowym przykładem sportu sezonowego jest jazda na nartach. Przed wyjazdem na narty warto poświęcić czas na przeprowadzenie tzw „suchej zaprawy”. Termin ten oznacza przygotowanie organizmu do uprawiania danej dyscypliny w warunkach przygotowawczych, czyli w konkretnym przypadku ćwiczenia na Sali gimnastycznej, w domu, może na stoku, lecz bez nart. Biorąc pod uwagę specyfikę dyscypliny, technikę ruchów, wysiłek itp. projektujemy sposób przygotowań. Stosujemy ćwiczenia rozciągające i wzmacniające mięśnie nóg, koordynacyjne dla tułowia i rąk, a także – o czym często zapominamy – naukę upadania. Wielu urazów można by uniknąć, gdybyśmy wiedzieli jak zachować się w przypadku zagrożenia.

Najczęstszą przyczyną urazów jest uprawianie sportu w systemie weekendowym. Cały tydzień pracujemy, w piątek po południu pakujemy sprzęt i od rana w sobotę udajemy się na stok. Urazom ulegają np. więzadła, kolana, nadgarstki, stawy barkowe. Właściwa technika i sprzęt to nie wszystko, równie istotne jest właściwe przygotowanie fizyczne.

Sport Weekendowy

Oprócz wspomnianych nart, w sobotę i niedzielę uprawiamy wind-
lub kitesurfing, wspinaczkę skałkową, paintball, jazdę na rowerze
górskim. Każdy z tych sportów ma swoją specyfikę pod względem sprzętu, ale również pod względem pracy organizmu i sposobu przygotowania do tego wysiłku.

Rozgrzewka, właściwie przygotowany sprzęt, numery alarmowe w razie niespodziewanej awarii lub urazu, zabezpieczenia typu kaski, czekany, ochraniacze - to rzeczy, o których zawsze powinniśmy pamiętać, ale niestety, często się zdarza, że o tym zapominamy. Czynności, które wykonujemy na co dzień, są w naszej podświadomości, są oswojone i nasze zachowanie jest przewidywalne. Sporty, zwłaszcza dyscypliny kwalifikowane (nowoczesny sprzęt, skomplikowana technika) uprawiane od czasu do czasu, mogą nasz
organizm zaskoczyć, możemy nie zdążyć z reakcją na czas lub po prostu czegoś nie przewidzieć. Specjaliści radzą, aby do takich wyzwań dobrze się przygotować, nawet, a może zwłaszcza wtedy, kiedy mają trwać tylko przez weekend.

W tym miejscu powinniśmy życzyć Państwu skorzystania z przedstawionych porad, jeżeli nie w 100, to w co najmniej 90%. Zdajemy sobie jednak sprawę, jak wiele przeszkód może stanąć na naszej drodze. Pierwsza i najważniejsza to czas, a w zasadzie jego brak, druga to chęci. Na końcu samopoczucie. Jeśli jest źle i czujemy, że coś nas boli i musimy z tego powodu odmówić znajomym
wspólnego wyjazdu, to powinno zapalić się światło ostrzegawcze. Tego symptomu nie można lekceważyć. Zdrowie to wartość sama w sobie, bardzo pożądana i nie do zastąpienia, dzięki której mamy ochotę do życia, plany realizują się jakby mimochodem, wszystko wydaje się łatwiejsze. Taka prosta zależność – i na pewno warto ją sobie uświadomić.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz